Co pomaga?
- regularne leki i wizyty kontrolne
- dieta z warzywami, owocami, rybami i pełnym ziarnem
- ruch dopasowany do możliwości
- sen i odpoczynek
- szczepienia zalecone przez lekarza
- ochrona przed słońcem przy zmianach skórnych

Choroby autoimmunologiczne to grupa ponad 80 chorób, w których układ odpornościowy atakuje własne tkanki. Mogą dotyczyć stawów, skóry, tarczycy, jelit, nerek czy układu nerwowego. Zwykle nie da się ich wyleczyć raz na zawsze, ale leczenie pozwala opanować stan zapalny i chronić narządy.
W chorobie autoimmunologicznej układ odpornościowy atakuje zdrowe tkanki zamiast drobnoustrojów (autoagresja). Przewlekłe zapalenie może uszkadzać jeden narząd, np. tarczycę, stawy lub jelita, albo cały organizm.
Nie można się nimi zarazić. Zaostrzenia często przeplatają się z okresami remisji.
Opisano ponad 80 chorób autoimmunologicznych. Oto najczęstsze.
Rzadsze, np. zespół Goodpasture’a czy choroba Behçeta, leczą zwykle ośrodki specjalistyczne.
Objawy zależą od zajętego narządu. Mogą też mieć inne przyczyny.
Przewlekłe zmęczenie, stany podgorączkowe lub gorączka bez infekcji, zmiana wagi, kłopoty z koncentracją.
Ból, obrzęk i poranna sztywność stawów, bóle lub osłabienie mięśni.
Wysypki nasilające się po słońcu, odbarwienia, wypadanie włosów, suchość oczu i ust.
Bóle brzucha, biegunki lub zaparcia, wzdęcia, krew w stolcu, niedobór żelaza.
Drętwienie lub mrowienie kończyn, zaburzenia lub podwójne widzenie, opadanie powiek, osłabienie mięśni.
Sygnałem bywają też wyniki badań, np. niedokrwistość, białko w moczu, wysokie OB i CRP.
Przyczyna nie jest dokładnie znana. Najpewniej potrzebna jest skłonność genetyczna i czynnik, który uruchamia chorobę.
Stres sam nie powoduje choroby autoimmunologicznej, choć może sprzyjać zaostrzeniom.
Nie ma jednego badania na wszystkie choroby autoimmunologiczne. Rozpoznanie często wymaga kilku wizyt.
| Badanie / ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|
| Wywiad i badanie | Rozmowa z lekarzem Pytania o objawy, choroby w rodzinie i leki. Oględziny skóry, stawów i błon śluzowych. |
| Podstawowe badania | Morfologia, OB, CRP, badanie moczu Pokazują stan zapalny i zajęcie np. krwi lub nerek. |
| Przeciwciała | ANA, RF, anty-CCP, anty-TPO i inne Zleca się je celowo przy podejrzeniu konkretnej choroby. Niskie dodatnie ANA ma też część zdrowych, więc wynik ocenia się z objawami. |
| Badania obrazowe | USG, RTG, rezonans magnetyczny Ocena stawów, tarczycy, brzucha, mózgu i rdzenia. |
| Biopsja | Pobranie wycinka tkanki Czasem potwierdza rozpoznanie, np. biopsja nerki w toczniu lub jelita w celiakii. |
Zaczyna lekarz rodzinny, dalej specjalista zależnie od objawów, np. reumatolog, endokrynolog lub neurolog.
Leczenie ma wyciszyć zapalenie, złagodzić objawy i chronić narządy. Leki dobiera i kontroluje lekarz.
NLPZ łagodzą ból i obrzęk. Sterydy szybko wyciszają zaostrzenie, ale długo stosowane mają wiele działań niepożądanych.
Hamują nadmierną odporność i modyfikują przebieg choroby. Stosuje się je długo, z regularnymi badaniami krwi.
Gdy klasyczne leczenie nie wystarcza. Wiele z nich jest dostępnych w programach lekowych NFZ.
Gdy gruczoł jest zniszczony, np. lewotyroksyna w niedoczynności tarczycy, insulina w cukrzycy typu 1.
Rehabilitacja, uzasadniona dieta (np. bezglutenowa w celiakii), leczenie bólu, wsparcie psychologiczne.
Nie odstawiaj ani nie zmieniaj leków samodzielnie, nawet gdy objawy ustąpią. Leki obniżające odporność zwiększają ryzyko zakażeń, dlatego ważne są szczepienia i kontrole.
Styl życia nie zastąpi leków, ale poprawia samopoczucie i chroni np. serce.
Zwykle są przewlekłe i nie mijają na zawsze, ale wiele z nich dobrze się kontroluje.
Nieleczone mogą zniszczyć stawy w RZS, nerki w toczniu lub wywołać kwasicę ketonową w cukrzycy typu 1. Długie zapalenie jelit zwiększa ryzyko raka jelita grubego.
Wczesne rozpoznanie i kontrole pozwalają wielu chorym normalnie pracować i żyć.
Przy nagłej duszności, bólu w klatce piersiowej, nagłym osłabieniu mięśni z trudnością połykania lub oddychania, nagłym pogorszeniu widzenia, wyraźnie mniejszej ilości moczu albo przy cukrzycy typu 1 z wymiotami, silnym pragnieniem i sennością nie czekaj na teleporadę. Dzwoń pod 112 lub jedź na SOR.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
Dziedziczy się skłonność, a nie samą chorobę. Choroby autoimmunologiczne częściej występują w niektórych rodzinach, ale większość krewnych osoby chorej nigdy nie zachoruje.
Nie zawsze. Niski dodatni wynik ANA zdarza się u zdrowych osób, zwłaszcza u kobiet i osób starszych. Lekarz ocenia go razem z objawami i innymi badaniami.
Większości nie da się wyleczyć całkowicie, ale wiele z nich udaje się dobrze kontrolować. Wiele osób ma długie okresy bez objawów, czyli remisji.
Nie. Gorączka częściej pojawia się w zaostrzeniach niektórych chorób, np. tocznia. W wielu chorobach, np. w chorobie Hashimoto, gorączki zwykle nie ma.
Nie. Zdrowa dieta może wspierać leczenie, ale go nie zastępuje. Ścisła dieta eliminacyjna jest leczeniem tylko w niektórych chorobach, np. dieta bezglutenowa w celiakii.
Najlepiej zacząć od lekarza rodzinnego. Po wstępnych badaniach skieruje do specjalisty odpowiedniego dla objawów, np. reumatologa, endokrynologa lub gastroenterologa.