Co pomaga
Zwykłe zmęczenie
- ma zwykle znaną przyczynę
- mija po odpoczynku i śnie
- nie ogranicza życia przez wiele miesięcy

Zespół przewlekłego zmęczenia (ME/CFS) to przewlekła, złożona choroba, która może znacznie ograniczać codzienną aktywność. Charakterystyczne są nie tylko silne zmęczenie, ale także pogorszenie objawów po wysiłku, niewydolny odpoczynek, problemy ze snem i koncentracją.
Zespół przewlekłego zmęczenia (ME/CFS) to przewlekła choroba wielu układów, a nie zwykłe przemęczenie. Odpoczynek nie przywraca energii, a po wysiłku objawy się nasilają (PEM).
Samo zmęczenie nie oznacza ME/CFS.
Zwykłe zmęczenie
ME/CFS
Objawy różnią się między chorymi i zmieniają w czasie. Najważniejsze to:
O rozpoznaniu decyduje zestaw objawów, a nie samo zmęczenie.
PEM (ang. post-exertional malaise) to nasilenie objawów po zwykłej aktywności, np. spacerze, zakupach, rozmowie lub stresie.
Przychodzi po kilku godzinach lub następnego dnia, według CDC często po 12–48 godzinach, i trwa dni, czasem dłużej.
Nie ma jednego badania, które potwierdza ME/CFS. Lekarz ocenia objawy i wyklucza inne choroby.
Zmęczenie mimo odpoczynku, PEM, zły sen, problemy poznawcze i czas ich trwania.
Początek objawów, codzienne życie, sen, choroby i leki.
Pozwala szukać innych przyczyn.
M.in. morfologia, glukoza, TSH, CRP lub OB, ferrytyna, elektrolity, próby nerkowe i wątrobowe, badanie moczu.
Np. w kierunku bezdechu sennego.
Przy kołataniu serca lub osłabieniu po wstaniu potrzebna może być ocena tętna i ciśnienia.
Prawidłowe wyniki badań nie wykluczają ME/CFS. Ale zmęczenia nie przypisuje się ME/CFS bez sprawdzenia innych przyczyn.
Przyczyna nie jest znana. U części osób choroba zaczyna się po infekcji. Podejrzewa się udział układu odpornościowego, nerwowego i metabolizmu energetycznego.
Nie ma leczenia przyczynowego. Łagodzi się objawy i ogranicza zaostrzenia.
Planowanie aktywności i odpoczynku, by unikać PEM.
Postępowanie lub leczenie objawowe dobiera lekarz.
Dobierane do nasilenia bólu.
Dzielenie zadań na etapy, przerwy i notatki.
Lekarz może zlecić diagnostykę i dobrać postępowanie.
Leczenie dobiera lekarz do objawów.
Nie ma jednego leku ani suplementu na ME/CFS. Przy niedoborach lekarz może zalecić ich uzupełnienie.
Najpierw do lekarza rodzinnego lub internisty. Zależnie od objawów potem do neurologa, reumatologa, kardiologa, endokrynologa lub specjalisty medycyny snu.
Obecnie nie ma leczenia, które usuwa chorobę. U części osób objawy się stabilizują, u innych zmieniają się okresami.
Przy nasilonych zawrotach głowy, kołataniu serca lub osłabieniu po wstaniu umów się na wizytę osobiście.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
ME/CFS to nie depresja, choć niektóre objawy mogą się nakładać. W ME/CFS typowe są pogorszenie po wysiłku i sen bez wypoczynku. Depresja może współwystępować z chorobą przewlekłą, ale nie tłumaczy wszystkich objawów ME/CFS.
Po COVID-19 u części osób długo utrzymują się zmęczenie, problemy z koncentracją i pogorszenie po wysiłku. Nie każdy z long COVID ma ME/CFS, ale część spełnia jego kryteria. Każdy przypadek wymaga oceny lekarza.
Nie ma jednego testu potwierdzającego ME/CFS. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu i diagnostyce różnicowej.
Przyczyn może być wiele, m.in. niedobory, anemia, zaburzenia hormonalne, problemy ze snem, infekcje, depresja lub ME/CFS.
Może ono znacząco pogarszać funkcjonowanie w pracy, nauce i życiu codziennym, a także obniżać jakość życia.