Co pomaga?
- ruch dopasowany do możliwości dziecka
- regularne posiłki i picie, zwłaszcza w upał i w podróży
- krem z filtrem i czapka na słońce
- wsparcie psychologiczne dla całej rodziny

Progeria, czyli zespół progerii Hutchinsona i Gilforda, to bardzo rzadka choroba genetyczna, w której organizm dziecka starzeje się w przyspieszonym tempie. Objawy pojawiają się zwykle w pierwszym roku życia. Rozwój umysłowy przebiega prawidłowo, a największym zagrożeniem są wczesne choroby serca i naczyń.
Progeria to bardzo rzadka choroba genetyczna, w której cechy starzenia pojawiają się już w dzieciństwie. Pełna nazwa to zespół progerii Hutchinsona i Gilforda (HGPS). Dotyczy około 1 na 4 miliony noworodków.
Nie wpływa na rozwój intelektualny. Ograniczenia dotyczą wzrostu, stawów, skóry, serca i naczyń.
Objawy progerii pojawiają się w pierwszym roku życia i z czasem narastają.
Przyczyną progerii jest mutacja w genie LMNA. Powstaje wtedy nieprawidłowe białko, progeryna, które osłabia jądra komórek. Najbardziej cierpią naczynia, skóra, kości i tkanka tłuszczowa.
Progeria nie wynika z niczego, co rodzice zrobili lub czego zaniechali. Mutacji nie da się zapobiec.
Około 98% przypadków to nowa mutacja, która pojawiła się po raz pierwszy u dziecka zdrowych rodziców.
W około 2% przypadków rodzic ma mutację w części komórek rozrodczych, więc ryzyko jest niewielkie, ale nie zerowe.
Przy kolejnej ciąży pozwala omówić badania prenatalne lub diagnostykę przedimplantacyjną.
Zwykle zaczyna się od tego, że dziecko słabo rośnie i przybiera na wadze.
Najpierw wyklucza się częstsze przyczyny słabego przybierania na wadze.
Gdy objawy pasują do progerii, lekarz kieruje dziecko do genetyka.
Rozpoznanie potwierdza wykrycie mutacji w genie LMNA.
M.in. ciśnienie, EKG, echo serca, USG tętnic szyjnych, słuch i oczy. Część badań powtarza się co 6–12 miesięcy.
Progerii nie da się wyleczyć. Zespół specjalistów, najlepiej w ośrodku chorób rzadkich, spowalnia chorobę i zapobiega powikłaniom.
Jedyny lek zarejestrowany w progerii (w UE od 2022 roku). Spowalnia zmiany w naczyniach i wydłuża życie średnio o kilka lat. Decyduje o nim ośrodek specjalistyczny.
Leki zmniejszające ryzyko zawału i udaru. Ważne jest unikanie odwodnienia, wysokiej gorączki i niedokrwistości.
Częste, małe, kaloryczne posiłki i dużo picia. Suplementy, np. wapń, tylko po konsultacji z lekarzem.
Ćwiczenia i zajęcia w wodzie pomagają zachować ruchomość stawów.
W razie potrzeby aparaty słuchowe, krople do oczu, stomatolog i ochrona przed słońcem.
Ważne: znieczulenie ogólne wymaga u dzieci z progerią szczególnej ostrożności. Przed każdym zabiegiem poinformuj lekarzy o chorobie.
Dziecko z progerią może chodzić do przedszkola i szkoły, jeśli otoczenie jest dostosowane do jego wzrostu.
Bez leczenia lonafarnibem średnia długość życia wynosi około 14,5 roku (od 6 do 20 lat). U dzieci leczonych wydłuża się do około 18–19 lat.
Najczęstszą przyczyną zgonu są zawał serca i udar mózgu. Dorosłość osiągają tylko rzadkie wyjątki. Dojrzewanie płciowe bywa opóźnione lub niepełne.
Zespół Wernera bywa nazywany „dorosłą progerią”, ale to inna choroba. Występuje częściej, zwłaszcza w Japonii.
| Rodzaj | Charakterystyka |
|---|---|
| Inny gen | Mutacja w genie WRN, odziedziczona od obojga rodziców. |
| Objawy w dorosłości | Około 20–30 roku życia pojawiają się siwienie, zaćma, cukrzyca typu 2, osteoporoza, miażdżyca i częstsze nowotwory. |
| Długość życia | Zwykle do końca piątej lub początku szóstej dekady życia. |
Przy bólu w klatce piersiowej, duszności, nagłym osłabieniu ręki lub nogi, opadnięciu kącika ust, zaburzeniach mowy, drgawkach lub utracie przytomności nie czekaj na teleporadę. Dzwoń pod 112 lub jedź na SOR.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
Najczęściej słaby przyrost masy ciała i wzrostu, wypadanie włosów, utrata tkanki podskórnej i zmiany skóry na brzuchu i udach. Pojawiają się zwykle w pierwszym roku życia.
Nie bada się jej rutynowo, bo mutacja zwykle powstaje przypadkowo. W rodzinie, w której urodziło się już dziecko z progerią, po konsultacji w poradni genetycznej można rozważyć badanie prenatalne.
Tak. Ich rozwój intelektualny jest prawidłowy. Potrzebują dostosowania otoczenia do niskiego wzrostu i ochrony przed urazami.
Leku, który usuwa przyczynę choroby, nie ma. Lonafarnib spowalnia zmiany w naczyniach i wydłuża życie średnio o kilka lat. Trwają też badania nad innymi metodami leczenia.
Klasyczna progeria zaczyna się w niemowlęctwie. U dorosłych przedwczesne starzenie może być objawem innej choroby, np. zespołu Wernera.