Co warto robić?
- robić zalecone kontrole
- zgłaszać nowe objawy
- ruszać się na miarę sił
- brać leki zgodnie z zaleceniami

Mielofibroza to rzadki nowotwór mieloproliferacyjny, w którym komórki krwiotwórcze działają nieprawidłowo, a szpik kostny stopniowo włóknieje. Może powodować niedokrwistość, osłabienie, powiększenie śledziony, nocne poty i chudnięcie. Przebieg bywa bardzo różny, od wolno postępującej choroby wymagającej tylko obserwacji po postać wysokiego ryzyka.
Mielofibroza to przewlekły nowotwór układu krwiotwórczego z grupy nowotworów mieloproliferacyjnych.
Szpik kostny stopniowo zastępuje tkanka włóknista, więc powstaje mniej prawidłowych krwinek.
Krwinki powstają wtedy także w śledzionie i wątrobie, więc śledziona może się znacznie powiększyć.
Na początku mielofibroza może nie dawać objawów i wyjść przypadkiem w morfologii.
Za objawy odpowiadają zaburzona produkcja krwinek i duża śledziona.
Wyróżnia się:
Każda może prowadzić do niedokrwistości i powiększenia śledziony.
Mielofibrozę wywołują mutacje w komórkach macierzystych szpiku, najczęściej genów JAK2, CALR lub MPL. Zwykle nie są dziedziczone, tylko powstają w ciągu życia.
Badania molekularne pomagają potwierdzić chorobę i ocenić rokowanie.
Najczęstsza. Nadmiernie pobudza wzrost komórek krwiotwórczych.
Występuje u części chorych bez JAK2.
Rzadsza, działa podobnie.
Nie wyklucza choroby. Rozpoznanie opiera się wtedy na badaniu szpiku i innych badaniach.
Rozpoznanie łączy badania krwi, szpiku i badania molekularne.
| Badanie / ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|
| Morfologia krwi | Liczba krwinek Może wykazać niedokrwistość i nieprawidłową liczbę leukocytów lub płytek. |
| Rozmaz krwi | Wygląd komórek Widać m.in. krwinki w kształcie łzy i niedojrzałe komórki krwi. |
| Badania biochemiczne | LDH i inne parametry Aktywność LDH bywa podwyższona. |
| Biopsja szpiku | Ocena szpiku Kluczowe badanie. Pokazuje budowę szpiku i włóknienie. |
| Badania molekularne | JAK2, CALR, MPL Badania krwi lub szpiku potwierdzają nowotworowy charakter choroby. |
| Badania cytogenetyczne | Ocena chromosomów Pomaga ocenić ryzyko i zaplanować leczenie. |
Sama anemia czy duża śledziona nie oznaczają mielofibrozy. Mają wiele przyczyn, dlatego rozpoznanie stawia hematolog.
Leczenie dobiera się do objawów i ryzyka choroby.
Przy niskim ryzyku i braku istotnych objawów mogą wystarczyć regularne kontrole.
Np. ruksolitynib zmniejsza śledzionę i łagodzi objawy, ale nie usuwa przyczyny. Lek dobiera hematolog.
Przy znacznej anemii mogą być potrzebne przetoczenia krwi lub inne leki.
Zmniejszają ją inhibitory JAK. Wyjątkowo rozważa się inne metody, w tym operację.
Przeszczep od dawcy jako jedyny może wyleczyć mielofibrozę, ale niesie duże ryzyko, więc tylko u wybranych chorych.
Przy nasilonych krwawieniach lub silnym, narastającym bólu brzucha nie czekaj na teleporadę, dzwoń pod 112 lub jedź na SOR.
Lekarz waży ryzyko choroby i ryzyko powikłań leczenia.
Zmęczenie, poty, chudnięcie, bóle i ucisk dużej śledziony.
Wpływają na ocenę ryzyka i wybór leków.
Niektóre mutacje wiążą się z innym przebiegiem choroby.
Liczą się wiek, kondycja i inne choroby.
Choroba bywa stabilna przez lata albo stopniowo postępuje.
Zmęczenie, bladość i zadyszka.
Przy małej liczbie płytek.
Zakrzepy utrudniają przepływ krwi.
Śledziona może się znacznie powiększyć.
Nowe lub nasilone zgłoś hematologowi.
Przez zmienioną liczbę białych krwinek.
Choroba może przejść w ostrą białaczkę szpikową.
Styl życia nie usunie choroby, ale pomaga radzić sobie z objawami.
Nie ma jednej liczby dla wszystkich. Choroba bywa wieloletnia i stabilna albo szybko postępuje.
Uwzględniają m.in. wiek, hemoglobinę, białe krwinki, blasty, objawy ogólne, chromosomy i mutacje.
Pomaga zdecydować, czy rozważyć przeszczepienie.
Mielofibrozę leczy hematolog. Diagnostykę można zacząć u lekarza rodzinnego. Przed przeszczepieniem chory trafia do ośrodka transplantacji szpiku.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
Tak. Należy do przewlekłych nowotworów mieloproliferacyjnych układu krwiotwórczego.
Nie. To odrębny nowotwór krwi, ale u części chorych może przekształcić się w ostrą białaczkę szpikową.
To najczęstsza mutacja w mielofibrozie. Jej wykrycie pomaga potwierdzić nowotwór mieloproliferacyjny.
Hamują nadmiernie aktywny szlak sygnałowy. Zmniejszają śledzionę i łagodzą objawy, ale nie usuwają przyczyny choroby.
Bardzo różnie. U części osób choroba jest stabilna przez wiele lat, u innych postępuje szybciej.