Co warto robić?
- zaszczepić się przeciw WZW B
- przy tatuażu, piercingu i zabiegach korzystać tylko ze sterylnego sprzętu
- nie pożyczać igieł, maszynek ani szczoteczek do zębów
- stosować prezerwatywy
- zbadać się po możliwym kontakcie z wirusem

Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C to zakażenia wywoływane przez wirusy HBV i HCV, które mogą prowadzić do przewlekłego uszkodzenia wątroby. Przez wiele lat choroba może przebiegać bez wyraźnych objawów, dlatego istotną rolę odgrywają badania pozwalające wykryć zakażenie.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C (WZW B i C) wywołują wirusy HBV i HCV. Zakażenie może być ostre albo przewlekłe i trwać latami.
Nawet bez objawów nieleczone przewlekłe zakażenie może prowadzić do marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego.
Różnią się drogami zakażenia, profilaktyką i leczeniem.
Wirus HBV przenosi się przez krew i inne płyny ustrojowe, kontakty seksualne oraz z matki na dziecko przy porodzie. Jest skuteczna szczepionka.
Wirus HCV przenosi się głównie przez krew. Ostre zakażenie często nie daje objawów, a u wielu osób przechodzi w przewlekłe. Szczepionki nie ma.
WZW B i C mogą długo nie dawać objawów, czasem aż do zaawansowanych zmian w wątrobie.
Możliwe objawy to:
Często przypominają infekcję lub przemęczenie. Żółtaczka pojawia się później i nie u wszystkich.
Przez krew, kontakty seksualne, wspólne igły i maszynki do golenia, niesterylny sprzęt do tatuażu lub zabiegów oraz przy porodzie.
Głównie przez krew, np. wspólne igły lub niesterylny sprzęt. Kontakty seksualne i poród mają mniejsze znaczenie.
Nie. Podanie ręki, przytulanie, kaszel, kichanie ani wspólna toaleta nie przenoszą tych wirusów.
HBV i HCV wykrywa się badaniami krwi.
| Badanie / ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|
| Wzw typu b | HBsAg, anti-HBc i anti-HBs Pokazują aktualne lub przebyte zakażenie HBV i odporność po szczepieniu. |
| Aktywność HBV | HBV DNA Pokazuje namnażanie wirusa przed leczeniem i w jego trakcie. |
| Wzw typu c | Przeciwciała anty-HCV Pokazują kontakt z HCV, ale same nie potwierdzają aktywnego zakażenia. |
| Potwierdzenie HCV | HCV RNA Robi się je po dodatnim anty-HCV. Wykrycie RNA wirusa potwierdza aktywne zakażenie. |
| Ocena wątroby | Próby wątrobowe i ocena włóknienia ALT, AST, bilirubina, morfologia i ocena włóknienia, np. elastografia. |
Prawidłowe próby wątrobowe nie wykluczają zakażenia HBV ani HCV. Potrzebne są badania na obecność wirusa.
Jeden dodatni wynik nie zawsze oznacza aktywne zakażenie. Omów go z lekarzem.
Wirus mógł zniknąć, a przeciwciała zostać. Aktywne zakażenie potwierdza dopiero HCV RNA.
Najczęściej oznacza aktualne zakażenie HBV. Pełną ocenę dają też anti-HBc i anti-HBs, czasem HBV DNA lub HBeAg. HBsAg obecny co najmniej 6 miesięcy przemawia za zakażeniem przewlekłym.
Leczenie zależy od wirusa, aktywności zakażenia i stanu wątroby.
Ostre zakażenie zwykle wymaga obserwacji i leczenia objawowego. W przewlekłym stosuje się leki przeciwwirusowe, najczęściej tenofowir lub entekawir, często przez długi czas.
Zmniejszają ryzyko marskości i raka wątroby, ale zwykle nie usuwają wirusa całkowicie.
Lekami przeciwwirusowymi (DAA), zwykle doustnie i krótko. U zdecydowanej większości osób trwale usuwają wirusa, co potwierdza badanie HCV RNA.
Wyleczenie nie chroni przed ponownym zakażeniem.
Przy żółtaczce, ciemnym moczu i jasnym stolcu albo nagłym pogorszeniu samopoczucia zgłoś się pilnie do lekarza osobiście.
Przewlekłe zakażenie może latami uszkadzać wątrobę. Ryzyko zależy m.in. od czasu trwania zakażenia, aktywności wirusa, innych chorób i alkoholu. Możliwe powikłania to:
Wczesne wykrycie, leczenie i kontrole znacznie zmniejszają to ryzyko.
Przeciw WZW B jest szczepionka, przeciw WZW C nie ma.
Diagnostykę można zacząć u lekarza rodzinnego lub internisty. Leczy zwykle specjalista chorób zakaźnych, hepatolog lub gastroenterolog.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
WZW B wywołuje wirus HBV, a WZW C wirus HCV. Przeciwko HBV jest szczepionka, przeciwko HCV nie. WZW C zwykle można wyleczyć, a leczenie przewlekłego WZW B najczęściej długo hamuje namnażanie wirusa.
Nie. Oba zakażenia mogą długo przebiegać bezobjawowo i bywają wykrywane przypadkowo w badaniach krwi.
Najpierw bada się przeciwciała anty-HCV. Jeśli wynik jest dodatni, badanie HCV RNA pozwala potwierdzić aktywne zakażenie.
Tak. Wyleczenie nie daje trwałej odporności, więc ponowny kontakt z HCV może spowodować kolejne zakażenie.