Co warto robić?
- regularnie przyjmować leki
- dbać o nawodnienie
- omówić z lekarzem sól w upał i przy wysiłku
- kontrolować ciśnienie i wyniki
- nosić zestaw ratunkowy, jeśli zalecono

Choroba Addisona to pierwotna niedoczynność kory nadnerczy, w której nadnercza produkują zbyt mało kortyzolu, a często także aldosteronu. Może powodować przewlekłe osłabienie, spadek masy ciała, niskie ciśnienie, bóle brzucha, zwiększone pragnienie soli i charakterystyczne ciemnienie skóry. Nieleczona choroba może prowadzić do przełomu nadnerczowego, który jest stanem zagrożenia życia.
Choroba Addisona to przewlekła pierwotna niedoczynność kory nadnerczy. Brakuje kortyzolu i aldosteronu, które regulują m.in. ciśnienie, cukier, sód i potas. Objawy narastają powoli, więc rozpoznanie bywa opóźnione o miesiące.
Często przypominają przemęczenie lub kłopoty z żołądkiem:
Mogą nasilać się przy infekcji, urazie lub operacji.
Ich połączenie naprowadza na rozpoznanie.
Najczęściej układ odpornościowy niszczy korę nadnerczy, często obok innych chorób autoimmunologicznych. Rzadziej przyczyną są gruźlica i inne zakażenia, krwawienie do nadnerczy, przerzuty, choroby naciekowe lub genetyczne, usunięcie obu nadnerczy albo niektóre leki.
Rozpoznanie potwierdzają badania hormonów.
| Badanie / ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|
| Kortyzol i ACTH | Poranny kortyzol i ACTH Bardzo niski kortyzol przy wysokim ACTH wskazuje na chorobę Addisona. |
| Test stymulacyjny ACTH | Odpowiedź nadnerczy Kortyzol nie rośnie po podaniu syntetycznego ACTH. |
| Elektrolity, renina i aldosteron | Sód, potas, renina Niski sód, wysoki potas, wysoka renina, niski aldosteron. |
| Przeciwciała | Przeciw 21-hydroksylazie Wskazują na przyczynę autoimmunologiczną. |
Przy podejrzeniu przełomu nadnerczowego hydrokortyzon i płyny podaje się od razu, bez czekania na wyniki.
Hormony uzupełnia się zwykle do końca życia. Leki i dawki dobiera lekarz.
Zastępuje kortyzol, w kilku dawkach na dzień. Czasem lekarz wybiera np. prednizolon.
Zastępuje aldosteron i pomaga utrzymać ciśnienie, sód i potas.
Przy gorączce, infekcji lub urazie potrzeba więcej kortyzolu. Znaj zasady ustalone z lekarzem.
Miej go na wypadek przełomu lub gdy nie możesz połknąć tabletek.
To gwałtowny niedobór kortyzolu, który może prowadzić do wstrząsu.
Ważne: przełom zagraża życiu. Wymaga natychmiastowego podania hydrokortyzonu i leczenia w szpitalu. Dzwoń pod 112.
Ciężka infekcja, wymioty lub biegunka, przez które nie da się przyjąć leków, operacja, uraz, nagłe odstawienie sterydów albo niezwiększenie dawki w chorobie.
Silne osłabienie, duży spadek ciśnienia, omdlenie, ból brzucha, wymioty, biegunka, odwodnienie, splątanie, niski cukier.
Kilka zasad zmniejsza ryzyko przełomu.
Przy prawidłowym leczeniu większość chorych żyje normalnie. Kluczowe są regularne leki, zasady zwiększania dawki i stała opieka endokrynologa.
Gdy długotrwałemu osłabieniu bez innej przyczyny towarzyszą chudnięcie, niskie ciśnienie, ciemnienie skóry, ochota na sól, nudności lub nieprawidłowy sód albo potas.
Omdlenie, bardzo niskie ciśnienie, silne wymioty, odwodnienie, zaburzenia świadomości lub nagłe silne osłabienie u osoby z niewydolnością nadnerczy wymagają natychmiastowej pomocy. Dzwoń pod 112 lub jedź na SOR.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
Uszkodzonej kory nadnerczy zazwyczaj nie można przywrócić do prawidłowego działania, ale odpowiednia terapia zastępcza pozwala skutecznie uzupełniać brakujące hormony.
To gwałtowny, ciężki niedobór kortyzolu, który powoduje spadek ciśnienia i odwodnienie i może prowadzić do wstrząsu. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Jeżeli nie można utrzymać doustnego leku, może być potrzebne podanie hydrokortyzonu w zastrzyku i pilna pomoc medyczna zgodnie z indywidualnym planem leczenia.
Przy właściwym leczeniu i przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa rokowanie jest na ogół dobre. Największe zagrożenie stanowi nierozpoznany lub nieprawidłowo leczony przełom nadnerczowy.
Tak. Przy prawidłowo leczonej chorobie aktywność jest możliwa. Przy intensywnym wysiłku, upałach lub odwodnieniu warto omówić z lekarzem indywidualne zasady postępowania.