Co warto robić?
- leczyć infekcje zgodnie z zaleceniami
- szczepić się zgodnie z zaleceniami
- myć ręce i dbać o rany

Sepsa to stan zagrożenia życia, w którym nieprawidłowa reakcja organizmu na zakażenie uszkadza narządy. Może rozwinąć się po zakażeniu płuc, dróg moczowych, jamy brzusznej, skóry lub innych narządów. Objawy narastają szybko, dlatego podejrzenie sepsy wymaga pilnej pomocy i leczenia w szpitalu.
Sepsa to stan zagrożenia życia, w którym nieprawidłowa reakcja organizmu na zakażenie bakteryjne, wirusowe lub grzybicze zaburza pracę narządów. Może rozwinąć się w ciągu godzin, dlatego liczy się czas rozpoczęcia leczenia.
Objawy sepsy zależą od źródła zakażenia i wieku.
Nie każdy ma wysoką gorączkę. U seniorów, małych dzieci i osób z obniżoną odpornością objawy bywają nietypowe.
Gdy w czasie infekcji pojawią się te objawy lub stan gwałtownie się pogarsza, dzwoń pod 112 lub 999.
Trudno wypowiedzieć pełne zdanie.
Problemy z orientacją, trudny kontakt, zmiana zachowania.
Zawroty głowy, zimne kończyny, omdlenie lub utrata przytomności.
Może oznaczać, że nerki są źle ukrwione.
Sepsa jest powikłaniem zakażenia. Najczęstsze przyczyny sepsy to:
Sepsa może dotyczyć każdego, ale w tych grupach ryzyko jest większe.
Zwłaszcza przy wielu chorobach przewlekłych.
Objawy bywają nietypowe, np. słabe karmienie, nadmierna senność, zmiana zachowania.
Np. leczenie immunosupresyjne, choroba nowotworowa, przeszczepienie, niektóre niedobory odporności.
Np. choroby nerek, wątroby, płuc i cukrzyca.
„Posocznica” to dawne, nieprecyzyjne określenie. Sepsa to nie bakterie we krwi, tylko zagrażające życiu zaburzenie pracy narządów. Posiew krwi może być przy niej ujemny.
Nie ma jednego badania na sepsę. Lekarze szukają źródła zakażenia i oceniają pracę narządów.
| Badanie / ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|
| Badanie lekarskie | Podstawowe parametry Ciśnienie, tętno, temperatura, oddech, saturacja, świadomość, mocz. |
| Badania krwi | Morfologia i praca narządów Elektrolity, nerki, wątroba, krzepnięcie. |
| Mleczan | Ukrwienie tkanek Pokazuje ciężkość stanu. |
| Posiewy | Szukanie drobnoustroju Krew i np. mocz, plwocina lub rana, jeśli nie opóźnia to leczenia. |
| Badania obrazowe | Szukanie źródła zakażenia RTG, USG lub tomografia. |
| Ocena niewydolności narządów | Monitorowanie Lekarze stale obserwują pracę narządów. |
Ważne: przy podejrzeniu sepsy badania i leczenie prowadzi się równolegle. Nie czeka się na wszystkie wyniki, gdy stan chorego zagraża życiu.
Sepsę leczy się w szpitalu, często na oddziale intensywnej terapii.
Przy podejrzeniu zakażenia bakteryjnego jak najszybciej. Po wynikach posiewów leczenie można zmienić.
Poprawiają przepływ krwi przez narządy.
Gdy mimo płynów ciśnienie jest za niskie, pod ścisłą kontrolą.
Np. opróżnienie ropnia, usunięcie cewnika, oczyszczenie rany lub operacja.
Tlen, wentylacja mechaniczna, dializa lub inne metody.
Większość zakażeń nie prowadzi do sepsy. Sepsa i wstrząs septyczny wymagają pilnego leczenia w szpitalu.
Zagrażające życiu zaburzenie pracy narządów spowodowane nieprawidłową reakcją organizmu na zakażenie.
Najcięższa postać z głębokimi zaburzeniami krążenia. Wymaga leków podnoszących ciśnienie i intensywnej terapii.
„Ciężka sepsa” to dawny termin, dziś zbędny, bo każda sepsa zaburza pracę narządów.
Możliwe powikłania sepsy to niewydolność nerek lub oddechowa, zaburzenia krzepnięcia, uszkodzenie serca, zaburzenia świadomości, wstrząs septyczny i niewydolność wielu narządów. Ryzyko rośnie, gdy leczenie zaczyna się późno. Część problemów trwa po wyjściu ze szpitala.
Nie każdej sepsie da się zapobiec, ale można zmniejszyć ryzyko.
Podejrzenie sepsy wymaga pilnej oceny w szpitalu. Leczą ją m.in. lekarz medycyny ratunkowej, internista, anestezjolog, specjalista chorób zakaźnych, a gdy trzeba usunąć źródło zakażenia, chirurg.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
Nie. Temperatura może być wysoka, prawidłowa, a nawet obniżona.
Sama sepsa nie jest zaraźliwa. Zaraźliwy może być drobnoustrój, który wywołał zakażenie.
Tak. Wielu chorych wraca do zdrowia, zwłaszcza gdy leczenie zaczyna się szybko. Sepsa może jednak prowadzić do poważnych powikłań i zgonu.
Może. U małych dzieci częste są objawy nietypowe: senność, słabe karmienie, zmiana zachowania, szybki oddech lub mniej moczu.