Choroby od A do Z

Hipertrichoza

Dermatolożka w rękawiczkach badająca skórę głowy młodego mężczyzny pod kątem problemów z owłosieniem

Hipertrichoza to nadmierny wzrost włosów w stosunku do wieku, płci i okolicy ciała. Może obejmować niewielki fragment skóry lub dużą część ciała, występować od urodzenia albo pojawić się później. W przeciwieństwie do hirsutyzmu nie musi wiązać się z nadmiarem androgenów. Przyczyną mogą być predyspozycje genetyczne, niektóre leki, choroby skóry lub rzadziej choroby ogólnoustrojowe.

Co to jest hipertrichoza?

Hipertrichoza to nadmierne owłosienie, większe niż typowe dla wieku, płci i pochodzenia. W przeciwieństwie do hirsutyzmu nie musi mieć związku z męskimi hormonami (androgenami).

Objawy hipertrichozy

Objawem hipertrichozy jest nadmierne owłosienie. Może to być:

  • Więcej włosów lub włosy w nietypowych miejscach
  • Dłuższe, grubsze lub ciemniejsze włosy
  • Owłosienie jednej okolicy skóry
  • Owłosienie twarzy, tułowia i kończyn
  • Rzadko delikatny meszek typu lanugo

Sama hipertrichoza zwykle nie boli ani nie swędzi.

Jakie są rodzaje hipertrichozy?

Rodzaje hipertrichozy zależą od czasu pojawienia się i rozległości.

Jakie są rodzaje hipertrichozy?
RodzajCharakterystyka
Wrodzona

Od urodzenia lub bardzo wczesnego dzieciństwa.

Nabyta

Pojawia się później w życiu.

Miejscowa

Na ograniczonym fragmencie skóry.

Uogólniona

Na dużej powierzchni ciała.

Od czego powstaje hipertrichoza?

Przyczyny hipertrichozy zależą od tego, czy jest wrodzona, czy nabyta. Mogą to być:

  • Rzadkie zaburzenia genetyczne

    Czasem razem z innymi wadami rozwojowymi.

  • Niektóre leki

    Nie odstawiaj leku samodzielnie.

  • Przewlekłe drażnienie skóry

    Także długotrwałe zapalenie skóry.

  • Choroby metaboliczne i ogólnoustrojowe

    Ich leczenie może zahamować narastanie włosów.

  • Znaczne niedożywienie

    Także przy zaburzeniach odżywiania.

  • Nowotwory

    Rzadko, jako nabyta hipertrichoza lanuginosa.

Miejscowe nadmierne owłosienie jest zwykle problemem dermatologicznym, a nie objawem choroby ogólnoustrojowej.

Jak diagnozuje się hipertrichozę?

Lekarz ocenia rodzaj i rozmieszczenie owłosienia oraz to, kiedy się pojawiło.

Badanie dermatologiczne: ocena włosów

Czy włosy są meszkowe, terminalne (grube, ciemne) czy typu lanugo.

Wywiad o początku zmian

Od kiedy jest owłosienie i czy występuje w rodzinie.

Ocena przyjmowanych leków

Powiedz lekarzowi o wszystkich lekach i suplementach, zwłaszcza nowych.

Badania hormonalne — nie zawsze konieczne

Bez cech hirsutyzmu badania androgenów zwykle nie są potrzebne.

Badania genetyczne przy postaciach wrodzonych

Przy uogólnionej postaci wrodzonej lub innych wadach rozwojowych.

Najpierw trzeba odróżnić hipertrichozę od hirsutyzmu.

Leczenie hipertrichozy

Leczenie hipertrichozy zależy od przyczyny, rodzaju włosów i rozległości zmian.

  • Leczenie przyczyny

    Może zahamować narastanie owłosienia, ale poprawa przychodzi powoli.

  • Zmiana leków

    O zmianie dawki lub leku decyduje lekarz. Nie odstawiaj leków samodzielnie.

  • Golenie i przycinanie

    Najprostsze sposoby. Golenie nie sprawia, że włosy odrastają grubsze.

  • Depilacja laserowa

    Działa najlepiej na ciemne, grube włosy. Zwykle potrzebna jest seria zabiegów.

  • Elektroliza

    Niszczy pojedyncze mieszki, także gdy włosy słabo reagują na laser.

Gdy u dorosłego nagle pojawią się delikatne włosy na dużej powierzchni ciała, pilnie zgłoś się do lekarza osobiście.

Co to jest hipertrichoza lanuginosa?

To delikatne, miękkie włosy typu lanugo na dużej powierzchni ciała. Postacie wrodzone są bardzo rzadkie.

Ważne: postać, która nagle pojawia się u dorosłego, bywa rzadko objawem nowotworu. Nie ograniczaj się wtedy do zabiegów kosmetycznych, tylko ustal przyczynę z lekarzem.

Jak dbać o skórę przy hipertrichozie?

Częste usuwanie włosów może podrażniać skórę.

Co warto robić?

  • delikatnie myć i nawilżać skórę po depilacji
  • używać czystych, ostrych maszynek
  • chronić skórę przed słońcem po laserze
  • z nawracającym zapaleniem mieszków iść do dermatologa

Czego lepiej unikać?

  • wyrywania włosów ze zmian zapalnych
  • silnych preparatów do depilacji bez próby na małym fragmencie skóry
  • lasera na świeżo opalonej lub uszkodzonej skórze
  • samodzielnego odstawiania leków

Jaki lekarz zajmuje się hipertrichozą?

Hipertrichozą zajmuje się przede wszystkim dermatolog. Czasem potrzebny jest też:

  • genetyk przy wrodzonej uogólnionej hipertrichozie,
  • endokrynolog, gdy objawy przypominają hirsutyzm,
  • pediatra u dziecka,
  • inny specjalista, gdy owłosienie jest objawem innej choroby.

Lekarze, którzy mogą pomóc

Wszyscy lekarze: pediatra

Leczysz się już? Przedłuż e-receptę na swój lek

Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.

Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.

Najczęstsze pytania

Czy hipertrichoza i hirsutyzm to to samo?

Nie. Hirsutyzm dotyczy kobiet i oznacza wzrost grubych włosów tam, gdzie typowo rosną u mężczyzn. Hipertrichoza może wystąpić u obu płci i w dowolnej okolicy ciała.

Czy hipertrichoza może występować od urodzenia?

Tak. Są postacie wrodzone i nabyte.

Czy można ogolić włosy przy hipertrichozie?

Tak. Golenie to jedna z najprostszych metod i nie powoduje, że włosy odrastają grubsze.

Czy trzeba badać testosteron?

Nie przy każdej hipertrichozie. Badania androgenów mają większe znaczenie przy hirsutyzmie i innych objawach zaburzeń hormonalnych.

Źródła

  1. DermNet - Hypertrichosishttps://dermnetnz.org/topics/hypertrichosis (otwiera się w nowej karcie)
  2. Cleveland Clinic - Hypertrichosishttps://my.clevelandclinic.org/health/diseases/hypertrichosis (otwiera się w nowej karcie)
  3. Medycyna Praktyczna – Nadmierne owłosienie (hipertrychoza): przyczyny, objawy i leczeniehttps://www.mp.pl/pacjent/dermatologia/choroby/chorobyskory/169200,hipertrychoza-nadmierne-owlosienie (otwiera się w nowej karcie)

Autor tekstu

Redaktorka medyczna i analityczka treści zdrowotnych.

Tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej. Zasady redakcyjne