Co może pomagać?
- jedzenie powoli, małymi porcjami, dokładne gryzienie
- potrawy łatwe do połknięcia
- popijanie niewielką ilością płynu
- jedzenie na siedząco i pozostanie wyprostowanym po posiłku

Achalazja przełyku to rzadka choroba, w której przełyk nie przesuwa prawidłowo pokarmu do żołądka, a dolny zwieracz przełyku nie rozluźnia się przy połykaniu. Powoduje narastające trudności z połykaniem, cofanie pokarmu, ból w klatce piersiowej i czasem utratę masy ciała.
Achalazja przełyku to zaburzenie pracy mięśni przełyku. Dolny zwieracz nie rozluźnia się prawidłowo, a skurcze przełyku są zaburzone, więc jedzenie i płyny w nim zalegają.
Choroba jest przewlekła. Bez leczenia przełyk może się poszerzać, a objawy nasilać.
Manometria pozwala wyróżnić trzy typy achalazji. Typ pomaga dobrać leczenie.
Klasyczna postać. Przełyk prawie nie przesuwa pokarmu, który zalega, a przełyk się poszerza.
Brak skurczów przesuwających, ale przy połykaniu rośnie ciśnienie w przełyku. Często dobrze reaguje na zmniejszenie napięcia zwieracza.
Postać spastyczna z przedwczesnymi skurczami i częściej z bólem w klatce piersiowej. Wymaga dłuższej miotomii, dlatego rozważa się POEM.
Objawy narastają miesiącami lub latami. Najpierw trzeba jeść wolniej i popijać. Z czasem pojawiają się:
Kłopot z połykaniem także płynów jest typowy dla zaburzeń pracy przełyku i wymaga diagnostyki.
Dokładna przyczyna nie jest znana. Uszkodzone są komórki nerwowe sterujące mięśniami przełyku i zwieraczem. Rozważa się udział procesów autoimmunologicznych, genów i zakażeń, ale zwykle konkretnej przyczyny nie da się wskazać.
W obu może być pieczenie za mostkiem i cofanie treści do ust. Przy refluksie cofa się treść żołądka, a w achalazji jedzenie zalega w przełyku.
Gdy leczenie refluksu nie pomaga, a połykanie jest coraz trudniejsze, potrzebna jest diagnostyka przełyku.
Trzeba wykluczyć przeszkodę mechaniczną i potwierdzić zaburzenia pracy przełyku.
| Badanie / ocena | Co warto wiedzieć |
|---|---|
| Wywiad lekarski | Trudności w połykaniu Lekarz pyta, czy kłopot dotyczy pokarmów stałych czy płynów, od kiedy trwa i czy towarzyszy mu cofanie pokarmu, ból lub chudnięcie. |
| Gastroskopia | Ocena przełyku i żołądka Wyklucza inne przyczyny zwężenia przełyku, w tym nowotwór. |
| Manometria wysokiej rozdzielczości | Badanie potwierdzające rozpoznanie Mierzy ciśnienie i skurcze przełyku podczas połykania. Potwierdza achalazję i określa jej typ. |
| Badanie kontrastowe | Połykanie barytu Zdjęcie RTG po wypiciu kontrastu pokazuje szerokość przełyku i tempo opróżniania, także po leczeniu. |
Sama gastroskopia nie potwierdza achalazji. Kluczowa jest manometria.
Leczenie nie naprawia nerwów przełyku, ale zmniejsza opór zwieracza i ułatwia przechodzenie pokarmu. Metodę dobiera się do typu achalazji, wieku i stanu zdrowia.
Balon rozpręża i częściowo przerywa włókna zwieracza. Bywa potrzebny kolejny zabieg. Możliwym powikłaniem jest przedziurawienie przełyku.
Laparoskopowe przecięcie części włókien zwieracza, zwykle z częściową fundoplikacją przeciw refluksowi.
Przezustna endoskopowa miotomia, czyli przecięcie zwieracza od wnętrza przełyku. Pozwala na dłuższe cięcie, co przydaje się w typie III. Częściej daje potem refluks.
Wstrzyknięta do zwieracza czasowo zmniejsza jego napięcie, więc zabieg się powtarza. Głównie dla osób, które nie mogą mieć trwalszych zabiegów.
Działają przejściowo i słabiej niż zabiegi. Stosuje się je tymczasowo lub gdy zabieg nie jest możliwy.
Przy nowych lub szybko narastających trudnościach w połykaniu, szybkim chudnięciu albo krwawieniu umów się pilnie na wizytę osobiście. Przy nagłym silnym bólu w klatce piersiowej, zwłaszcza z dusznością, dzwoń pod 112.
Leczenie nie przywraca unerwienia przełyku, ale u wielu chorych na długo poprawia połykanie. Gdy objawy wracają, potrzebna jest ponowna ocena lub kolejny zabieg.
Dieta nie leczy achalazji, ale sposób jedzenia ułatwia połykanie.
Leczenie zmniejsza ryzyko powikłań zalegania pokarmu.
W zaawansowanej chorobie poszerzony przełyk opróżnia się gorzej nawet po zmniejszeniu napięcia zwieracza.
Treść z przełyku, zwłaszcza we śnie, może trafić do dróg oddechowych. Częste nocne krztuszenie się zgłoś lekarzowi.
Gdy połykanie jest bardzo trudne, grożą niedobory, odwodnienie i chudnięcie.
Długotrwała achalazja zwiększa ryzyko raka przełyku, choć bezwzględnie jest ono niewielkie. Nowe lub szybko narastające trudności w połykaniu, chudnięcie albo krwawienie wymagają ponownej diagnostyki.
Achalazją zajmuje się przede wszystkim gastroenterolog. W leczeniu pomagają też endoskopista, chirurg, a przy problemach z jedzeniem dietetyk.
Wpisz jego nazwę. Lekarz na konsultacji online oceni, czy może wystawić e-receptę na kontynuację leczenia. Płacisz za konsultację: 55 zł, nie za receptę.
Konsultacja nie gwarantuje wystawienia recepty. Nowe objawy lub zmianę leczenia omów z lekarzem.
Tak. Charakterystyczną cechą achalazji jest to, że dysfagia może dotyczyć nie tylko pokarmów stałych, ale również płynów.
Nie. W refluksie treść żołądkowa cofa się do przełyku, a przy achalazji problemem jest przede wszystkim utrudnione przechodzenie pokarmu przez dolny zwieracz do żołądka.
Nie ma jednej najlepszej metody. Wybór zależy od typu choroby i cech chorego. Stosuje się m.in. dylatację pneumatyczną, miotomię Hellera i POEM.
Toksyna botulinowa może czasowo zmniejszyć napięcie zwieracza i poprawić połykanie. Efekt nie jest trwały, dlatego stosuje się ją głównie u osób, u których bardziej inwazyjne leczenie nie jest odpowiednie.