
Domowe sposoby na refluks. Co pić rano na czczo?
Przy refluksie rano lepiej sprawdzają się letnia woda i łagodne napary niż kawa czy soki cytrusowe. Domowe sposoby łagodzą objawy, ale nie…

W chorobie Leśniowskiego-Crohna dietę dobiera się do fazy choroby, a w zaostrzeniu ogranicza się m.in. błonnik nierozpuszczalny i tłuste potrawy. Podajemy listę produktów i zasady.
Dieta nie leczy choroby Leśniowskiego-Crohna, ale może pomóc łagodzić jej objawy. Ponieważ schorzenie to może powodować podrażnienia i stany zapalne w przewodzie pokarmowym, odpowiedni dobór pokarmów pomaga zmniejszyć dolegliwości, takie jak bóle brzucha, biegunki czy wzdęcia. Nie ma jednej diety dla wszystkich chorych. Dobiera się ją indywidualnie, zależnie od fazy choroby i objawów.
Przykładowy jadłospis w chorobie Leśniowskiego-Crohna
Śniadanie:
W przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna, śniadanie powinno być lekkie, ale odżywcze. Dobrym wyborem mogą być owsianki na bazie wody lub mleka roślinnego, przygotowane z dodatkiem gotowanych jabłek lub gruszek. Jeśli dobrze tolerujesz nabiał, możesz też wypróbować jogurt naturalny z gotowanymi owocami.
Obiad:
Na obiad warto postawić na gotowane warzywa, takie jak marchewka, cukinia czy dynia, oraz delikatne źródło białka, na przykład gotowaną pierś z kurczaka lub rybę. Ugotowane ziemniaki lub ryż mogą stanowić dobre źródło węglowodanów.
Kolacja:
Kolacja powinna być lekkostrawna, ale sycąca. Zupa krem z marchwi lub dyni, podana z odrobiną gotowanego ryżu, to dobra propozycja. Można także przygotować puree z ziemniaków z duszonymi warzywami.
Dieta przy chorobie Crohna powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta. Oto kilka przepisów, które mogą pomóc w codziennej diecie:
Przepis na krem z dyni
Składniki:
Przygotowanie:
Przepis na ryż z kurczakiem
Składniki:
Przygotowanie:
Czy można jeść banany przy chorobie Crohna?
Banany zwykle są dobrze tolerowane, bo są łagodne dla układu pokarmowego. Zawierają dużo potasu, który może pomóc w utrzymaniu równowagi elektrolitowej, zwłaszcza w przypadku biegunek. Warto jednak pamiętać, że reakcja na poszczególne pokarmy może być indywidualna, dlatego warto monitorować swoje samopoczucie po ich spożyciu.
Warto ograniczać pokarmy i napoje, po których objawy się nasilają. U części chorych są to:
Niezależnie od diety przebieg choroby pogarsza palenie tytoniu, a rzucenie palenia zmniejsza ryzyko nawrotów. Zaostrzenie mogą też wywołać niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. ibuprofen, dlatego wybór leku przeciwbólowego warto omówić z lekarzem.
Silny ból brzucha z wymiotami i zatrzymaniem gazów lub stolca, krew w stolcu, wysoka gorączka albo objawy odwodnienia wymagają pilnej pomocy lekarskiej (SOR, a w stanie zagrożenia życia 112).
Osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna mogą mieć trudności z wchłanianiem niektórych witamin i minerałów. Dlatego istotne jest, aby dieta zawierała źródła tych składników lub, jeśli badania wykażą niedobór, suplementy zalecone przez lekarza. Najczęściej dotyczy to tych składników:
Choroba Leśniowskiego-Crohna jest przewlekła i wymaga stałej opieki. Według Medycyny Praktycznej osoby chore statystycznie żyją tak samo długo jak osoby bez tej choroby. Współczesne leczenie u wielu chorych pozwala kontrolować objawy i zmniejszać ryzyko powikłań, a dobrze dobrana dieta może poprawić jakość życia. Leczenie prowadzi gastroenterolog, a w ułożeniu diety może pomóc dietetyk.
Artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie zastępuje porady lekarskiej ani konsultacji ze specjalistą.
W diecie przy chorobie Leśniowskiego-Crohna najlepiej wybierać błonnik rozpuszczalny, który znajduje się w produktach takich jak owsianka, gotowane jabłka i marchewki. W okresie zaostrzenia lub przy zwężeniach jelita lekarz może zalecić ograniczenie błonnika nierozpuszczalnego, który może podrażniać jelita.
Kawa może być drażniąca dla niektórych osób z chorobą Crohna, zwłaszcza w przypadku zaostrzenia objawów. Jeśli po kawie objawy się nasilają, warto ją ograniczyć.
U osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna częściej występują niedobory, np. witaminy B12, witaminy D, żelaza czy kwasu foliowego. O suplementacji decyduje lekarz na podstawie badań krwi. Suplementy nie zastępują leczenia choroby.